Dziękuję wszystkim dobrym ludziom

Do redakcji NOWej Gazety Biłgorajskiej dotarła informacja, że rodzina - wdowa z trojgiem małych dzieci potrzebuje pomocy. Pomimo tego, że przysługuje im nieduży zasiłek, brakuje ubrań, żywności, przyborów szkolnych. Najmłodsza z trojga rodzeństwa, pięcioletnia Marta ma kłopoty z serduszkiem, mama musi kontrolować stan jej zdrowia i konsultować się z kardiologiem. Siedmioletnia Patrycja chodzi już do „zerówki”, a dziewięcioletni Kuba - do drugiej klasy szkoły podstawowej.
Ich mama stara się o przyznanie renty rodzinnej, osiem miesięcy temu złożyła dokumenty, ale do tej pory nie otrzymała żadnej odpowiedzi. Jak sama mówi, chciałaby pójść do pracy, ale nie może pozostawić najmłodszego dziecka bez opieki.
- W tym miesiącu nie zapłaciłam rachunku za prąd, bo brakuje mi nawet na jedzenie. Zasiłku nie wystarcza na wszystko, dzieci potrzebują ubrań, przyborów do szkoły - mówi Jolanta Silezin z Łukowej.
W odpowiedzi na prośbę umieściliśmy na stronach naszej gazety apel. Po ukazaniu się numeru rozdzwoniły się telefony, czytelnicy pytali, w jaki sposób mogą pomóc kobiecie. Nasza redakcja już w krótkim czasie zamieniła się w magazynek z darami dla osieroconych dzieci. Osoby poruszone apelem przynosiły ubranka, żywność, środki czystości, przybory szkolne, zabawki i słodycze. Nawet niezamożni ofiarowali pomoc, przejmując się losem rodziny, ukazywali swoje wielkie serce.
Kiedy udało się dostarczyć dary dla rodziny z Łukowej, radości i zadowolenia najmłodszych nie było końca. - Proszę pani, ja tak chciałam mieć kombinezon, i właśnie dostałam - cieszyła się Patrycja. Kuba otrzymał kurteczkę, która zastąpi starą, z zepsutym zamkiem. Najmłodsza Marta z zadowoleniem oglądała nowe kolorowanki, kredki i zabawki. - Przydałaby się jeszcze pralka, bo stara wymaga remontu. Może ktoś mógłby przekazać nam meble kuchenne lub do pokoju - dodaje pani Jolanta.
Rodzina mieszka w skromnym, ale czystym mieszkaniu. Marzeniem domowników jest, aby móc go chociaż trochę wyremontować, wymienić meble i odmalować. Dzieci wspominają o nowych plecakach i wymarzonych zabawkach, pani Jolanta chciałaby pracować i móc pozostawiać najmłodszą córeczkę w przedszkolu. Niestety, jednorazowa pomoc naszych czytelników nie wystarczy, aby rodzina mogła normalnie funkcjonować. Potrzeba wspólnych wysiłków, aby potrzebujące dzieci miały zapewniony byt i przyszłość.
- Mikołaj nas w tym roku nie odwiedził, przed świętami dostaliśmy tylko przydział na węgiel. A takiej pomocy nikt nawet się nie spodziewał. Chciałam podziękować wszystkim dobrym ludziom, których poruszył nasz los. Dziękuję wszystkim, którzy nas wsparli - mówi pani Jolanta.