Mój syn, to typowy Janko Muzykant

- Jego występ spotkał się z wielkim uznaniem organizatora ppłk. Roberta Zapory, który zaprosił Pawła do występu za rok bez konieczności przejścia tych wszystkich eliminacji. Zapewnił też, że będzie mu akompaniował zespól profesjonalny - powiedziała Małgorzata Skiba, mama i jednocześnie opiekunka artystyczna Pawła. Jest to niewątpliwie wielki sukces nastolatka - który na festynie w Łazienkach zaśpiewał „Wolność” Marka Grechuty i „Miejcie nadzieję” kompozycji Zbigniewa Preisnera - bowiem udział w prezentacjach przypada w zaszczycie nielicznym, którzy w dodatku muszą przejść wiele eliminacji. Droga Pawła do występu w Łazienkach zaczęła się właściwie w 2005 roku na Festiwalu Pieśni Patriotyczno - Legionowej w Biłgoraju, gdzie wystąpił w duecie ze swoją siostrą. Biłgorajski festiwal rodzeństwu Skibów przyniósł nominację do Ogólnopolskiego Festiwalu w Warce, gdzie oprócz występu w duecie, Paweł i Paulina mieli sposobność zaprezentowania się jako soliści. Tam w trzech kategoriach zdobyli trzy pierwsze miejsca, natomiast Paweł Skiba z wynikiem największej liczby punktów odebrał Grand Prix festiwalu i zaproszenie na Przegląd VIII Festiwalu Twórczości Dziecięcej Wojska Polskiego w Grudziądzu, z którego wrócił z tytułem laureata i statuetką „Malowanego Bułanka” przyznawaną za kultywowanie wartości patriotycznych i wojskowych w piosence. Występ w Grudziądzu stał się dla niego przepustką do udziału w festynie warszawskim. - Lubię różny repertuar, a najbardziej taki, w którym mogę pokazać swój głos. Świetnie służą temu pieśni patriotyczne, legionowe i wojska polskiego, bo one bardzo często są trudne do zaśpiewania - wyjaśnia Paweł Skiba. Natomiast samo zainteresowanie tą tematyką, nieczęsto preferowaną przez młodych wykonawców, tłumaczy atmosferą, w której dorasta. - Na naszych terenach są takie miejscowości, jak na przykład Sochy, w których wiele się działo. Często o różnych wydarzeniach opowiadała mi babcia. Wspominała między innymi o tym, jak straciła rodzinę. Jeżeli ktoś ma styczność z prawdziwymi historiami, to nabierają one innego znaczenia. Pewnie stąd wzięły się moje zainteresowania tego typu pieśniami - dodaje Paweł Skiba. Jak opowiada Małgorzata Skiba - głos Pawła zauważany był od najmłodszych lat. - Można by powiedzieć, że mój syn to typowy Janko Muzykant. W małej miejscowości, gdzie nie ma ośrodka kultury, trudno wspierać talent. Kiedy zorientowałam się, że ma zdolności wokalne, zaczęliśmy brać udział w różnych festiwalach - wspomina pani Małgorzata, która mimo braku wykształcenia muzycznego sama przygotowuje syna do występów. - Przygotowuję go od małego. Nie jestem muzykiem z zawodu, ale mam dobry słuch i intuicję. Żeby przygotować się do konkursów śpiewamy w domu. Najpierw szukamy odpowiednich utworów, a później szukamy kogoś, kto zrobi aranż - mówi pani Małgorzata. Dodać należy, że 11-letni Paweł wziął udział w Eurowizji dla dzieci. Wówczas zachwycona jego występem Irena Santor przyznała mu maksymalną ilość punktów. Jednak za swój pierwszy sukces, młody wykonawca, uważa zdobycie Srebrnego Słowika w Nałęczowie. - Na festiwalu musiałem śpiewać bez mikrofonu, bo była awaria sprzętu. Samo dostanie się do Nałęczowa było dużym wyróżnieniem, a Słowik był pierwszym moim sukcesem - wspomina Paweł Skiba. Od tamtej pory minęło ładnych parę lat, które naznaczone były startami w wielu konkursach w różnych częściach Polski. Za działalność artystyczną posiadacz srebrnego słowika trzykrotnie otrzymał stypendium od marszałka Województwa Lubelskiego. Jako jedna z niewielu osób był także stypendystą Fundacji Fundusz Lokalny Ziemi Biłgorajskiej. W kręgu zainteresowań artystycznych Pawła, oprócz muzyki, jest także teatr. Dzięki udziałowi w przedstawieniach szkolnego teatrzyku „Figielek”, miał okazję występować na scenie lubelskiego teatru Osterwa. Podobnie jak większość chłopców w jego wieku interesuje go także sport, który jak się okazuje, jest jego największą pasją. - Bez sportu nie mogę żyć. Dużo ćwiczę. Tak naprawdę, bez ruchu nie mogę funkcjonować - mówi Paweł, który lubi również jeździć na motorze i razem z dwójką foksterierów obserwować okoliczna przyrodę.